دوست من روز خوبی داشته باشی"، این جمله را سربازان گردان سوم تفنگداران آمریکائی در افغانستان بعد از ادرار بر روی اجساد قربانیان افغانی به یکدیگر گفته اند.نوار ویدئویی پخش شده در اینترنت نشان می دهد که چگونه نیروهای نظامی آمریکایی با تکرار این جمله از اقدامات ضد اخلاقی خود لذت می برند.

این روزها،در افغانستان روز خوب سربازان آمریکائی با هتک حرمت به کشته شدگان افغانی آغاز می شود و این اقدام مشمئزکننده و غیراخلاقی که مغایر با مقررات بین المللی و اصول انسانی است ،برای آمریکائیان باصطلاح متمدن ،نوعی لذت و تفریح تلقی می‌ گردد.

یادمان نرفته که چند ماه قبل "کلوین گیبز" گروهبان ارتش آمریکا به کشتار سه غیرنظامی افغان و بریدن و جمع‌آوری انگشت‌های قربانیان خود اعتراف کرده بود. نظامیان ارتش آمریکا در به جمع آوری مجموعه ای از انگشتان بریده شده مردم افغان و کشتار وحشیانه کودکان با استفاده از نارنجک در ولایت قندهار اعتراف کرده بودند. در این جنایت ، جرمی مورلاک، سر دسته سربازان آمریکایی با یک سرباز دیگر بر سر چگونگی کشتن یک پسر بچه افغان مسابقه می دهند. آنها این پسربچه را صدا می کنند و در فاصله پنج متری وی، همزمان مورلاک نارنجکی را به سوی وی پرتاب کرده و هولمز با اسلحه اتوماتیک خود شش گلوله به سوی پسربچه شلیک می کند. در این مسابقه هولمز برنده می شود چون گلوله‌های شلیک شده توسط اسلحه او، موجب مرگ پسر بچه افغان شده بود.بعد از بازداشت بی دلیل چهارعضو یک خانواده در جنوب افغانستان توسط نظامیان آیساف ، دو روز پیش نیز اقدام قبیح و غیر انسانی دو نفر از پرسنل نیروی زمینی ارتش انگلیس از واحد عملیاتی 'مرسین' ،در سوء استفاده از دو کودک افغان موجب جریحه دار شدن احساسات عمومی و محکومیت آن توسط جامعه جهانی شد. نظامیان انگلیسی گستاخی را به نهایت رسانده و وقیحانه از صحنه تجاوز به یک پسربچه و یک دختربچه افغان به طور جداگانه فیلم گرفته و ویدئوی آن را برای لذت جوئی در اختیار دیگر نظامیان انگلیسی قرار داده اند.

چنین وقایعی که در جنگ آمریکا با عراق و افغانستان بارها روی داده است ،اولین و آخرین موارد اقدامات غیر انسانی و نقض حقوق بشر توسط نیروهای نظامی ناتو در افغانستان نبوده و در آینده هم تکرار خواهد شد.

این اقدامات غیرانسانی توسط سربازان ناتو در افغانستان ،نمونه کوچکی از جرائمی است که آنها علیه مردم افغانستان طی 10 سال گذشته مرتکب شده اند.سربازان کشورهای اروپائی و آمریکا، یعنی همان مدعیان حمایت از حقوق بشر نه تنها به ناقضین اصلی حقوق انسانها در افغانستان تبدیل شده اند،بلکه با اقدامات شنیع و غیر اخلاقی خود،در صف جنایتکاران جنگی قرار گرفته اند.
در واقع ارمغان حضور ناتو و نیروهای ایساف به فرماندهی آمریکا در افغانستان چیزی جز ویرانی و کشتار نبوده و اغلب نهادهای بین المللی نیز این موضوع را تائید و خواستار حفاظت از جان غیرنظامیان توسط نظامیان ناتو شده اند.
امروز در کارنامه ناتو و بخصوص آمریکا و انگلیس در افغانستان،موارد فراوان نقض کنوانسیون‌های ژنو 1949 و پروتکل‌های مربوط مشاهده می شود. گزارش‌های متعدد صلیب سرخ جهانی، سازمان عفو بین‌الملل، دیده‌بان حقوق بشر، کمیته منع شکنجه و سایر نهادهای حقوق بشری جهانی سرشار از موارد مستند در زمینه نقض حقوق مخاصمات مسلحانه از سوی اعضای ناتو می باشد.

محور دیگر نقض حقوق بشر از سوی آمریکا در افغانستان مربوط به وضعیت زندان‌ها و نحوه رفتار با زندانیان و بازداشت شدگان است که در موارد فراوانی به مرگ آنها انجامیده و مورد اعتراض رسمی دولت حامد کرزای واقع شده است.استفاده وسیع از زور توسط افسران زندان‌ها مانند ایزوله کردن زندانی، کاربرد سگ در آزار زندانیان، محرومیت از خواب، تهدیدهای مرگبار، اعمال تکنیک‌های ممنوعه در بازجویی‌ها، سوء استفاده از زنان، شرایط نامناسب نگهداری زندانیان موسوم به بسیار خطرناک و موارد دیگری از این قبیل در گزارش‌های متعدد عفو بین‌الملل و دیده‌بان حقوق بشر و سایر نهادهای حقوق بشری به طور مستند ذکر شده است.

امروز برای جهانیان و بخصوص مردم افغانستان این سوال ها مطرح است که تا چه زمانی کشتار و هتک حرمت مردم افغانستان نوسط نیروهای ناتو ادامه خواهد یافت و چرا سازمان های بین المللی و بویژه سازمان ملل متحد نسبت به نادیده گرفتن حقوق انسانها توسط قدرت های بزرگ بی تفاوت است؟

مردم افغانستان انتظار دارند که کشورهای دوست این کشور و نهادهای غیر دولتی ذیربط، با اقامه دعوی در نهادهای قضائی بین المللی و در نشست های ویژه ای که برای افغانستان برپا می گردد، به نقض حقوق بشر توسط آمریکا و انگلیس و دیگر اعضای ناتو در افغانستان پرداخته و نقش خیرخواهانه خود را برای توقف این جنایت ها ایفا نمایند.