به روز شده: 2 ساعت و 53 دقیقه قبل
کد مطلب: 32633
زمان انتشار: یکشنبه 16 تیر 1392 - 10:10:27

با ایجاد وزارتخانه برای زنان مخالفم

با ایجاد وزارتخانه برای زنان مخالفم
زنان  - زنان در طول این سالها با مصوبات زیادی مواجه بودند که به گفته مسئولان این حوزه در راستای حمایت از حقوق آنها بوده است،درحالیکه فعالان حوزه زنان معتقدند هیچکدام در عمل اثری بر بهبود وضعیت زنان نداشته است .

یکی از اولین مراکزی که برای حقوق زنان فعالیت می کند شورای فرهنگی اجتماعی زنان است که سالها ریاست آن با منیره نوبخت بود.او دو دوره( دوره‏هاى چهارم و پنجم) نماینده مجلس و و عضو هیئت مؤسس جامعه زینب(س) و جامعه اسلامى هم بوده است.درباره فعالیتهای دولت نهم و دهم در حوزه زنان با او به گفت و گو نشستیم که مشروح آن را می خوانید:

شما سالها رئیس شورای فرهنگی - اجتماعی زنان بودید و مصوباتی هم در برای زنان داشتید. عملکرد این شورا را چگونه ارزیابی می کنید؟
من نمی توانم خیلی در اینباره نظر بدهم.من سالهای طولانی در این شورا  بودم اما هر کسی یک روش و نگرشی در مدیریت در کار دارد که متفاوت است.به نظرم من و تمام کسانی که اکنون در شورای فرهنگی - اجتماعی زنان هستند در مسائل زنان اشتراک بالایی در مبانی داریم اما تفاوتهایی هم در مصادیق ، موضوعات و واقعیت های جامعه داریم.در مجموع در شورا یا هر نهادی که برای زنان کار می کند چه میزان موفقیت وجود دارد یک کارکارشناسی است. در کل به نظر من نقش زنان در خانواده و اجتماع بسیار پررنگ است . ارتقاء این نقش و توجه به آن و افزایش زمینه مشارکت آنان مشروط بر توسعه زمینه های مشارکت و تنظیم صحیح روابط در سطح اجتماع و خانواده است، برای همین برنامه ریزی و سیاستگذاری برای آن باید مهم باشد.
یک ایرادی که در نظام حقوقی شورای اجتماعی- فرهنگی زنان وجود دارد این است که زیر مجموعه شورای عالی انقلاب فرهنگی است ،برای همین مصوباتی که جنبه سیاستگذاری دارد باید در شورا تصویب شود.ما مصوبات زیادی داشتیم که این اواخر در شورای عالی انقلاب فرهنگی نهایی نشد.البته در یک دوره خوب بود و در حدود 7 سال پیش اخبار خوبی برای زنان داشتیم اما بعد از مدتی شورا اسناد ما را تصویب نکرد.


شما دلیل این کار را پی گیری نکردید؟
من بارها دلیل این کار را پرسیدم چون من هم عضو شورا بودم و سرانجام لوایحی مانند کارآفرینی ،پیشگیری از خشونت علیه زنان که خیلی خوب بود را پرسیدم اما اصلا جواب درستی داده نشد.شاید حجم کار بالا بود.

اما مسائل و مشکلات زنان در طول این سالها یکسان بوده، چرا باید هر مدیری نگاه متفاوتی به آن داشته باشد؟
من هم موافقم و باید کلان نگر بود.متاسفانه عزم جدی در دولت‌ها برای پیشبرد امور زنان وجود ندارد و مسئولان در مورد اهمیت موضوع زنان و خانواده توجیه نشده اند و چون اهمیت و عزم جدی در دولت‌ها برای پرداختن به موضوع زنان و خانواده وجود نداشته است مقام معظم رهبری خودشان وارد این قضیه شده‌اند و با داشتن جلسات متعددی راهکارهای عملیاتی را در این حوزه ارائه کرده‌اند. مسئله‌ای که در گذشته مدام آن را گفته بودیم اما به آن توجهی نشد این بود که در بخش اجرایی به یک سازوکار قوی با مرکزیت سطح بالا و قوی نیاز داریم .در دولت‌های مختلف اعضای مرکز امور زنان و خانواده زحمات زیادی را متحمل شدند اما زحمات آنها به نتایج مطلوبی نرسیده است. من در شورا و مجلس هم اعلام کردم که زنان در جامعه جایگاه خاص دارند و در قرآن و اسلام هم این موضوع آمده است،پس باید توجه خاصی به زنان شود.در این سالها فقط حرفهای خوب در مورد زده شده اما منسجم و قانونی نبوده و کار لازم در ایران برای زنان انجام نشده است. در اندیشه های امام و مقام معظم رهبری هم به زنان توجه شده است.ما منشور حقوق و مسئولیتهای زنان در ایران را نوشتیم و در شورای عالی انقلاب فرهنگی هم تصویب شد و مجلس هم تاکید کرد اما اصلا به آن توجه نشد و هیچ یک از برنامه های زنان تا کنون متناسب با این منشور تدوین نشده است.


برخی از فعالان حوزه زنان معتقدند طرح هایی که در این سالها برای زنان ارائه شده کارایی نداردشما موافق این نظر هستید؟
همانطور که گفتم مصوبات شورای اجتماعی فرهنگی زنان اصلا تصویب نمی شود ،پس نمی توان قضاوت کرد که طرحها خوب هستند یا نه.

مهمترین اقدامات انجام شده برای زنان در دولت دهم را چه می دانید؟
تنها می گویم که من از اعضای مرکز امور زنان و خانواده تشکر می کنم.


طرحهایی مانند دورکاری یا کاهش ساعت کاری زنان را چطور ارزیابی می کنید؟

همانطور که خودتان هم گفتید برخی از فعالان حوزه زنان به شدت مخالف این طرح ها هستند چون معتقدند که حضور زنان در جامعه را محدود می کند،اما دورکاری طرح خوبی بود به شرطی که امکاناتی برای زنان فراهم می کردند تا خدمات خود را در دورکاری ارائه کنند.اگر این طرح درست اجرا می شد زنان خانه نشین شدن نمی شدند. وقتی کاهش ساعت کار زنان مطرح می شود زنان نگران می شوند و تصور می کنند که هدف خانه دار شدن آنهاست،درحالیکه چنین است.البته اینکه بگوییم بیشتر دختران در اشتغال به ایده‌ها و خواسته‌های خود رسیده‌اند، درست نیست و نمی‌توان ادعا کرد که فرصت‌های مناسب شغلی دارند. دختران شاغل نیز معمولا شغلی متناسب با سن و سال و مدرک تحصیلی خود ندارند. این مورد یک واقعیت قابل توجه بوده و لازم است شرایط برای استفاده از توانمندی‌های دختران درعرصه اشتغال بیشتر فراهم شود. البته در این زمینه با نقص‌هایی جدی مواجه هستیم و لازم است به طور جدی به این امر بپردازیم.


شما خودتان از فعالان تصویب قانون کاهش ساعت کار زنان در مجلس چهارم بودید؟
بله به موجب قانون مربوط به «خدمت نیمه وقت بانوان»، مصوب 1362 و قانون نحوه اجرای آن مصوب 1364 و همچنین اصلاحات انجام شده در سال 1376، در صورت تقاضای بانوان کارمند رسمی و ثابت و موافقت بالاترین مقام آن سازمان، ساعت کاری بانوان شاغل می تواند به صورت نیمه وقت یا سه چهارم ساعت کار، کاهش یابد. این قانون زمانی که به تصویب رسید با موافقت دولت وقت، همراه نبود .ازاین رو تلاشی برای اطلاع رسانی، اجرای آن وحتی تدوین آیین نامه آن صورت نگرفت. اینگونه فقط در حد یک مصوبه باقی ماند .از این رو با گذشت بیش از بیست سال از تصویب آن، هنوز هم زنان اطلاعی از آن ندارند.


موضوع دیگر،تفکیک جنسیتی در دانشگاهها است.در زمان شما هم این موضوع در شورای عالی انقلاب فرهنگی مطرح بود ؟
باید زنان خودشان خواهان فضای خاص باشند مثلا مکانی برای ورزش یا پارک جداگانه. این موضوع در بعضی از کشورها هم اینگونه است و مربوط به کشور ما که اسلامی است نمی شود.الان تفکیک جنسیتی مسئله اصلی در دانشگاههای ما نیست.برخی خانمها دوست دارند که مثلا در دانشگاه الزهرا درس بخوانند که درست است اما نباید آنها را مجبور کرد.


شما دو دوره هم نماینده مجلس بودید.الان عملکرد فراکسیون زنان مجلس در حوزه زنان را مثبت می دانید؟
زنان هر کجا با هر نگاه سیاسی که بودند اقدامات موثری انجام دادند.


پس چرا مصوبات خوبی در مجلس برای حمایت از حقوق زنان نداریم؟
چون برای تصویب یک قانون نیاز به رای نصف به یک است و تعداد آنها کم است.باید نمایندگان مرد را نسبت به موضوعات زنان حساس کنند و آگاهی داد.

در دوره قبل بسیاری از زنان و فعالان این حوزه مخالف تصویب قانون حمایت از خانواده بودند.شما چه نگاهی به این مصوبه دارید؟
متاسفانه برخی مسائل درگیر مسائل سیاسی می شود.من از اولین کسانی بود که مصاحبه کردم و اشکالات لایحه را گفتم. من گفتم که لایحه حمایت از خانواده منهای سه ماده ۲۲، ۲۳ و ۲۴ بسیار خوب است. زمانی که لایحه حمایت از خانواده در قوه قضائیه در حال بررسی بود و قرار بود که نهایی شده و به مجلس ارائه شود، جلسات خوبی با رئیس‌ وقت قضائیه برگزار می‌شد در این جلسات افرادی پیشنهاد کردند موادی مانند ماده ۲۲ و ۲۳ و ۲۴ که بعدا دولت آنها را به لایحه حمایت از خانواده اضافه کرد، در لایحه گنجانده شود که با مخالفت اکثریت اعضای جلسه مواجه شد و آنها صلاح ندانستند این مواد در لایحه حمایت از خانواده قرار داده شود.موضوعات مرتبط با مواد ۲۲، ۲۳ و ۲۴ لایحه حمایت از خانواده نیز قبلا در قوانین مدنی مطرح شده است و در صورتی که گروهی گمان می‌کنند که مسائل مربوط به ازدواج موقت و ازدواج مجدد نیاز به اصلاحات دارد قطعا باید قانون مدنی اصلاح شود.


اگر اخبار شورای شهر را دنبال کرده باشید حتما متوجه شدید که امسال حضور زنان در شورای شهر در تمام استانها و شهرها زیاد بود.شما دلیل این حضور پررنگ را چه می دانید؟
من مطالعه آماری در این مورد نکردم.اما به نظرم سطح تحصیلات و افزایش توانایی سبب شده تا اعلام برای حضور در عرصه سیاسی اعلام آمادگی کنند وعلاقه مند هستند که حقوقشان را بگیرند و مصوباتی برای حمایت از زنان داشته باشند.


موضوع دیگری که این روزها بسیار مطرح می شود و خود آقای روحانی هم به آن اشاره داشتند تشکیل وزارت زنان است.شما این موضوع را ضروری می دانید؟
بررسی تجربه کشورهای دیگری که در آنها وزارتخانه های زنان، جوانان و یا خانواده تشکیل شده نشان می دهد که وظایف این وزارتخانه ها به اقدامات رفاهی، حمایتی و پشتیبانی محدود می شود که هم اکنون نیز این اقدامات در کشور از طریق وزارتخانه های دیگر به شکل خوب و وسیعتری انجام می شود.


اما عده ای معتقدند با ایجاد چنین وزارتخانه ای برنامه ها و فعالیتهای حوزه زنان متمرکز می شود؟
لازم نیست که صرفا یک نهاد دولتی مسئول رسیدگی به امور زنان شود اگر چه ممکن است با ایجاد چنین وزارتخانه ای اقدامات متمرکز شود اما اشکالات مطرح در حوزه زنان مانند تکرار و موازی کاری نیز قابل رفع است.

برخی فعلان حوزه زنان هم معتقدند که اقدامات مرکز امور زنان و خانواده در سالهای اخیر به حدی قوی نبوده که ظرفیت ارتقای آن تا سطح وزارتخانه وجود داشته باشد و با تشکیل وزارتخانه هم یکسری برنامه های مناسبتی و کوتاه مدت در قالب یک سازمان گسترده تر اجرا می شود ؟
فعالیتهای مرکز امور زنان به ویژه در مدت چهار سال اخیر سمت و سوی مثبت داشته اما کارآمدی پایین آن به دلیل این است که ساختار و جایگاه این مرکز قوی و مقتدر دیده نشده و این مرکز هم از جهت جایگاه قوی و همچنین از نظر ساختار قانونی نقایصی دارد که ما به کرات اصرار برای رفع این نواقص داشته ایم.تمامی وزارتخانه ها حتی وزارتخانه هایی مانند صنایع و معاون و بازرگانی باید در حوزه زنان برنامه داشته باشند اما یک وزارتخانه هر چه قدر هم که مقتدر باشد نمی تواند در حوزه وزارتخانه های دیگر دخالت کرده و بر برنامه های آنها نظارت کند. حوزه زنان با تعریف در یک وزارتخانه محدود می شود، الان تمامی وزارتخانه ها دارای دفاتر امور زنان و خانواده هستند اما با این وجود تا کنون پنج درصد از اهداف فرهنگی در حوزه زنان محقق شده و هنوز 95 درصد باقی مانده است.
امیدواریم دکتر روحانی با بهره‌گیری از کار کارشناسی کافی، تصمیمی مناسب برای ارتقای جایگاه زنان اتخاذ کنند. لازم است کارشناسی دقیق‌تری در این زمینه انجام شود؛ البته ما پیش از این در شورای فرهنگی اجتماعی زنان راه‌اندازی معاونت زنان ریاست جمهوری را پیگیری و ضرورت انجام این کار را هشت سال پیش به آقای احمدی‌نژاد -رییس‌جمهور- اعلام کرده بودیم.گاهی اوقات تنها اسم مرکز متولی زنان عوض می‌شود و نه ساختارش، دفتر امور زنان پس از مدتی به مرکز مشارکت‌های اجتماعی زنان و از دولت نهم به مرکز امور زنان و خانواده تغییر نام داد، این در حالیست که لازم است جایگاه این مرکز در ساختار دولت بدرستی تعریف شود.راه‌اندازی معاونت زنان، تدوین قوانین خاص خود را می‌طلبد و در صورت تعریف این معاونت، لازم است جایگاه آن نیز به درستی دیده شود.مقام معظم رهبری در زمینه تشکیل نهادی عالی در حوزه زنان تاکید کردند اما، ایشان معتقدند که باید در حوزه زنان یک نهاد عالی تعریف شود و لازم است در این زمینه نیز کار کارشناسی لازم انجام شود تا مشخص شود که این نهاد در کدام جایگاه نظام لازم است تعریف شود. به نظر می‌رسد نهاد عالی زنان باید با هر سه قوه تعامل داشته باشد، بنابراین ما این موضوع را صرفا در حد تشکیل وزارتخانه زنان نمی‌دانیم، چرا که یک وزارتخانه مسوولیت‌های محدود و شرح وظایف معینی دارد و نمی‌تواند به طور فراگیر همه حوزه‌ها را پوشش دهد.
شورای فرهنگی اجتماعی زنان یکی از نهادهایی است که در زمینه سیاست‌گذاری حوزه زنان فعالیت می‌کند، اما تاثیرگذاری لازم را نداشته است، چرا که در دوره‌های گذشته از طریق این شورا به روسای جمهور پیشنهاداتی دادیم، اما برخی از آنها به پیشنهادهای ما توجه‌ لازم را نکردند. هنگامی که در زمینه مسائل زنان صحبت می‌کنیم، نگاه ما جنسیتی یا سیاسی نیست، بلکه مسئله زنان و خانواده یک بحث کلان است که لازم است کاملا کارشناسی شود سپس به اجرا درآید.


به نظر شما اولویت‌ دولت‌ آینده در حوزه زنان چه باید باشد؟
دولت آینده باید در حوزه اجرایی معاونت سطح بالایی را برای این موضوع تعبیه کند و با تدابیر و سازوکارهای لازم برنامه‌های خوبی را تدوین کنند. پیشنهادات و ارکان برنامه‌های آینده همه تبیین شده و راهکارهای آن آماده و کارشناسی شده است که حداقل 16 سند کاربردی در این حوزه وجود دارد که به تصویب شورای عالی انقلاب فرهنگی نیز رسیده است اما هیچوقت به مرحله اجرا نرسیده است مانند سند اشتغال زنان،سیاست‌های خانواده و سیاست‌های ورزش بانوان همچنین در سطح راهبردی در تمام موضوعات مهم سند راهبردی شورای عالی انقلاب فرهنگی را داریم . منشور حقوق مصونیت زنان را نیز تدوین کردیم که سند بسیار خوبی است و با وجود اینکه ممکن است کارشناسان بر آن ایراداتی را وارد کنند اما اجرای قانونی که کمبود داشته باشد بهتر از بی‌قانونی است.

منبع: خبرآنلاین

کلید واژه: زنان - حقوق زنان
کد مطلب: 32633
زمان انتشار: یکشنبه 16 تیر 1392 - 10:10:27
نظرات
هیچ نظری درباره این مطلب تا کنون به ثبت نرسیده است.
فرم ارسال نظر

نام (اختیاری)

پست الکترونیک (اختیاری)  

آدرس وب سایت یا وبلاگ

نظر شما  

لطفا حاصل عبارت را در باکس مقابل وارد نمایید:

 = 9+1

دیگر مطالب